El Bolsón, Ruta 40 & El Chaltén

Hike in El Bolsón

Maté drinken @ Lago Epuyen

Auto rijden in Argentinië is autorijden in Italië in het kwadraat

Gaucho @ ruta 40

Voorbeeld van de nietsheid van Ruta 40



Veel hondjes hebben hier een huisje



Patagonië

Skyline van El Chaltén

Gletsjer waar ik de naam even niet meer van weet bij Laguna Torre

Hiep hoi, het is hier leuk

Cerro Torre die normaal gesproken heel moeilijk te zien is vanwege de wolken.

Laguna Torre & Cerro Torre ( ja, daar heb ik heel veel foto´s van)

Fitz Roy

De condor

Cerro Torre & Fitz Roy

Kaka de la vaca

De titel verwijst naar mijn laatste toevoeging aan mijn Spaanse woordenschat: koeienpoep. Dus zoals jullie merken maak ik enorme progressie. Mijn spaans van twee jaar geleden komt met stukjes en beetjes langzaam terug, maar ik raak meer en meer gefrustreerd dat ik geen leuk gesprek met de buschauffeur of wie dan ook kan voeren. Ik wil daarom na Patagonië me zo snel mogelijk ergens vestigen voor een maand of meer om daar spaans te studeren.

Na het hectische New York ben ik eindelijk in Zuid Amerika! De eerste twee dagen waren even wennen. Buenos Aires bracht veel herinneringen terug, goede en minder goede. En bijna altijd als je in een nieuw (niet  westers) land arriveert moet je (althans ik) even acclimatiseren en vraag je je af: wat doe ik hier in godsnaam, waarom wilde ik eigenlijk een jaar reizen? Maar gelukkig weet ik dat dat altijd maar van korte duur is wat ook ditmaal het geval was. Na twee dagen BA ben ik snel richting het platteland gegaan. 22 uur in de bus naar Bariloche. Gelukkig zijn de bussen hier zo luxe dat het voelt alsof je business class reist. Drie maaltijden, glaasje wijn erbij. Niet verkeerd dus. Bariloche is een soort Argentijnse versie van een Frans wintersportdorp en zonder sneeuw is dat niet erg boeiend. Daarnaast was het ook vreselijk toeristisch en het regende dus ik ben snel doorgegaan naar El Bolsón. Een dorpje in een prachtig dal in de bergen waar in de jaren ´70 veel hippies zich gevestigd hebben en een zelfverklaarde ´non-nuclear zone´. Als hippie kind voelde ik me natuurlijk helemaal thuis, hoewel ik moet bekennen dat ik eigenlijk niet zo veel hippies ben tegen gekomen. Mijn hostel was geweldig met een ontzettend gastvrij gezin met wie we een heerlijke ´asado´ oftewel een barbeque hebben gehad en een gezellig dagje met het hele gezin naar een rivier. Verder ben ik in El Bolsón voor mijn doen erg sportief geweest met twee lange wandelingen van ongeveer 20 km door de bergen. En samen met een groepje uit het hostel een auto gehuurd (ik was de chauffeur) en de omgeving verder verkend. Het was heerlijk warm en ik ben dus ook flink verbrand.

Na El Bolsón was het tijd voor de ruta 40 dwars door Patagonië. Ik wilde eigenlijk naar een Estancia (boerderij) halverwege, maar dat was onmogelijk te bereiken zonder auto. Ik heb dus wel een beetje het gevoel dat ik wat vast zit op de toeristische snelweg, maar daar had ik me ook wel op ingesteld voor Patagonië. Na Patagonië en wanneer mijn spaans beter is hoop ik wat van de gebaande paden af te kunnen gaan. Maar goed, de ruta 40 dus. Deze weg heeft een soort mytische status, omdat het een paar duizend kilometer is door niemandsland. Het was wat ik er van verwacht had en dat was vooral heel veel niets. Onvoorstelbaar daarom dat ze in het verleden systematisch alle Indianen hebben uitgeroeid, want aan ruimte geen gebrek. De ruta 40 is nu nog grotendeels onverhard, maar ik ben benieuwd hoe het over vijf jaar is, want ze zijn druk bezig met asfalteren. Na twee dagen in de leegte staren kwamen we aan in El Chaltén. Het jongste dorp van Argentinië, gesticht in 1985. De aankomst was prachtig met uitzicht op de Andes. El Chaltén is vooral een uitvalsbasis voor wandelaars en bergbeklimmers met de Cerro Torre en de Fitz Roy vlakbij. Gisteren samen met een duits meisje een mooie wandeling gemaakt, 25 km (ik maak progressie!). Hoogtepunt was dat ik een schaduw voorbij zag komen. Toen ik omhoog keek cirkelde er een enorme condor boven ons hoofd. Op deze manier toch een stuk indrukwekkender dan in Peru samen met de 300 andere toeristen. Vanmiddag ga ik paardrijden door de bergen en dan morgen door naar El Calafate. Ik zou graag langer willen blijven, maar ik merk dat mijn knieën even rust nodig hebben en veel meer dan wandelen is hier niet te doen.

Ik zou jullie heel graag de foto´s willen laten zien, want het is hier ontzettend mooi. Je hebt continu het gevoel dat je in een ansichtkaart rondloopt. Maar helaas lukt het niet om mijn foto´s te uploaden. Ik begin langzamerhand spijt te krijgen dat ik mijn laptop niet meegenomen heb. Ik ben een aardig ouderwetse backpacker zonder iPhone, netbook of laptop. Dus jullie moeten nog even geduld hebben. Maar dat geduld zal zeker beloond worden, want zoals ik al zei.. het is hier heel erg mooi!

New York in beeld

Marathon New York: positive energy boost

Verkeerde stand, dus kwaliteit is shit, maar let op de man met de rode trui :)

Empire state of mind

Jeetje, ik voel me als op een brakke maandag na drie dagen Lowlands.. Maar het was het volledig waard! Nog een paar uur en dan vlieg ik door naar Buenos Aires en het leek me een goed moment om eindelijk eens even de tijd te nemen om wat ervaringen met jullie te delen.

New York is overweldigend. En het is niet alleen de stad met z'n geweldige skyline en diversiteit, maar het is ook een bepaalde vibe die er hangt. Mijn beeld van de Amerikanen is positief veranderd, hoewel ik heb begrepen dat het de 'New York bubble' is. Ik heb zoveel leuke gesprekjes gehad met mensen op straat, in de metro en in restaurantjes. M.u.v. SoHo heb ik gemerkt dat mensen altijd bereid zijn om je de weg te wijzen. En aangezien ik keer op keer de verkeerde kant uitloop als ik de metro uit kom is dat erg prettig.

Naast de enorme drukte van Midtown heb je allerlei leuke wijken en parkjes waar je de drukte kan ontsnappen. En aangezien ik - in tegenstelling tot jullie - de hele week een strakblauwe lucht en een temperatuur van rond de 18-20 graden heb mee mogen maken waren die parkjes erg welkom. Gisteren heb ik een geweldige dag gehad fietsend langs de Hudson Riverside. Wow, Amsterdam kan nog wat leren van New York qua waterfronts. Ik vond de Piet Heinkade altijd al vrij troosteloos, maar vergeleken met dit valt het helemaal in het niets.

Nou ja, jullie merken dat ik erg positief ben dus. Maar er is ook een andere kant. Overal zie je daklozen en toen ik een bus door Brooklyn nam viel me de enorme segregatie op. Ik verblijf in Wiliamsburg, white hipster haven in Brooklyn. Maar nog geen 5 minuten later zit je tussen de sociale woningbouw in een volledig zwarte buurt. De huren hier in Williamsburg en in Manhattan zijn enorm hoog, dus alleen toegankelijk voor de 'succesvollen'. Dus als je alleen Manhattan ziet, mis je het volledige plaatje. Ik had graag ook nog naar Harlem gewild, maar zelfs 8 dagen is niet genoeg om alles te zien. Volgende keer!

Hoogtepunten en de moeite waard om te vermelden:
- Fietsen door Brooklyn en Manhattan! Helemaal niet zo eng als het lijkt en een heerlijke manier om de stad te verkennen.
- De marathon van New York. Ietwat labiel door de jetlag kreeg ik echt tranen in mijn ogen hoe de renners werden aangemoedigd (vooral de rolstoelers raakten een gevoelige snaar). Psychiater Bram Bakker nog gespot tussen de renners.
- Williamsburg met al z'n cafe's, restaurants, winkeltjes, vintage. Leuk uitgeweest met couchsurfers Bert en Maja met live muziek en dansen in een bowlingzaal.
- Heerlijk rond dwalen in Greenwich Village en Park Slope (met een eervolle vermelding voor de kapper die mijn pony heeft hersteld).
- The Metropolitan Museum in 1 uur proberen te doen (bijna sluitingstijd)
- Gekke winkels zoals B&H vol met fotografie en videospullen en gerund door heel veel (echt heeel veeeel) orthodoxe joden achter de toonbank.
- New Yorkers zijn gek op gadgets: iPhones, E-readers, iPods. Ik viel dus wat uit de toon.
- Ondanks mijn waterdichte hikingjasje (toerist!) vroegen mensen me heel vaak de weg of welke metro ze moesten hebben.
- 1 celebrity gespot en wel een Nederlandse: Yfke Sturm
- Mijn hostel viel wat tegen qua sociabiliteit. De locatie was wel perfect, 1 stop van Manhattan en het was ook netjes en een soort fijn huisje in New York. Gelukkig via couchsurfing mensen ontmoet en via die mensen weer andere mensen zoals Lynn en Jurre met wie ik een heel leuke avond met impro heb gehad!

En nu is het dus tijd voor Buenos Aires wat dubbele gevoelens oproept. De vorige keer moest ik halsoverkop naar huis met een trieste afloop. Maar het is ook fijn om daar nu weer te zijn met hopelijk een iets positievere afloop. Ik blijf niet zo lang in BA, want ik heb het wel even gehad met grote steden en ik kom er wel weer langs op weg naar Uruguay. Ik ga dus zo snel mogelijk richting Patagonie, waar ik ontzettend veel zin in heb!

Dag lieve allemaal, ik voel me goed en heb er zin an!

(1.ik ga proberen wat foto's te uploaden, maar mocht het niet lukken.. dan volgt dat later)
(2. ivm overzetten van mijn abonnement naar een andere provider wat mis ging en lang verhaal ben ik vanaf morgen tijdelijk mobiel niet bereikbaar)

Hasta el próximo año!

Mijn tas is gepakt, ik ben al ingecheckt voor mijn vlucht en de zenuwen beginnen nu toch echt een beetje te komen. Waarom storten er deze week allemaal vliegtuigen neer en beginnen ze ineens bompakketjes rond te sturen?

Iedereen ontzettend bedankt voor alle lieve berichten, mailtjes, kaartjes en cadeautjes! Mijn tas zit al halfvol met alle geluksbeeldjes, -kastanjes, klompjes en stenen die ik mee sleep. Jammer dat je eerst een jaar op reis moet gaan om te beseffen wat je allemaal achterlaat. Ik verheug me dus alweer op mijn thuiskomst :)

Morgen vlieg ik naar New York. Daar vertoef ik een weekje en zondag 14 november vlieg ik door naar Buenos Aires. Dan ga ik zo snel mogelijk richting Patagonië voordat het hoogseizoen begint. Ik kan niet wachten om daar heerlijk door de bergen te lopen!

Dag lieve vrienden, familie en collega's, ik ga jullie ontzettend missen!