Thuiskomen

Thuiskomen is best wel heel erg leuk. Vooral als er allemaal mensen je op staan te wachten op Schiphol. Zelfs om half 8 ´s ochtends en zelfs als dan ook nog je vliegtuig bijna een uur te vroeg landt. En als er dan ook nog een heuse surpriseparty voor je georganiseerd wordt kan het natuurlijk helemaal niet meer stuk. Dus die twijfel die ik eerder uitsprak ¨Zitten al die mensen nou wel zo op mij te wachten?¨ kan toch wel met een volmondig ja! beantwoord worden.  En dat is dus toch best wel heel erg leuk.

Het ontvangstcomité

Maar thuiskomen is ook best wel heel erg raar. Toen we na mijn aankomst met wat vrienden en familie bij mijn moeder in de huiskamer zaten, leek het alsof we daar nog maar een week eerder zaten om afscheid te nemen. En de Hollandse polders voelen vertrouwd, brood is nog steeds brood en Hollandse kaas smaakt lekker, maar niet alsof ik het een jaar niet gegeten heb.  Heel normaal allemaal dus. Maar ik merk ook dat ik het Nederlandse tempo hoog vind, ik overladen word met afspraken wat ik volstrekt niet meer gewend ben, versteld sta hoeveel tv programma´s je over een crisis kunt maken en ik hoor iedereen verzuchten dat ze het allemaal zo druk hebben. En dat in combinatie met dat het allemaal zo normaal is, maakt het toch best wel heel erg raar.

Hier is het toch ook best mooi

Ik ben dus heel blij dat ik er weer ben, maar heb nog even wat tijd nodig om ook figuurlijk te landen. Wordt vervolgd!