Ik ben een gelukkig mens

Mijn dag begon vandaag zwemmend tussen de zeeleeuwen die graag met je komen spelen. Ik sloot de dag af wandelend in een lavatunnel toen iemand het tijd vond om het licht uit te doen en we ons dus ineens in het pikkedonker bevonden. Gelukkig hadden we een zaklamp. En waar kan je al dit soort spannende dingen doen..? Op de Galapagos eilanden!

Na lang wikken en wegen de knoop doorgehakt om tóch te gaan. Een aflevering van de VPRO serie ´Beagle: in het kielzog van Darwin´ maakte dat ik twijfels kreeg om te gaan. Strekking van die aflevering: het toerisme maakt de Galapagos kapot, dus blijf hier ver vandaan. Maar mede door mijn verblijf in Intag vraag ik me af of het wel volledig zo werkt. Als er geen toerisme was, zou er dan wel een ´incentive´ of prikkel zijn om de eilanden te beschermen? En toerisme brengt veel geld binnen dat gebruikt kan worden voor natuurbescherming -en conservatie en kan een alternatief bieden voor het leegvissen van de zee. Of het echt zo werkt weet ik niet , maar ik doe mijn best om het allemaal zo verantwoordelijk mogelijk te doen. Wat ik wel weet, is dat het hier prachtig en bijzonder is en ik dus geen spijt heb van mijn keuze om wél te gaan. Het is laagseizoen, dus de toeristische drukte valt me mee. Ik heb een galapeño (local) ontmoet met wie ik het goed kan vinden - als ik zijn verwoede versierpogingen negeer- en die me graag zijn eiland laat zien. Morgen vertrek ik voor een boottour van vier dagen en daarna blijf ik nog een paar dagen om zelfstandig nog wat rond te reizen.

Omdat ik daarna veel teveel te vertellen en te laten zien heb, hier op de valreep nog even de afgelopen week in beeld (die ook helemaal niet verkeerd was).

Kledingmarkt in Otavalo

Veemarkt in Otavalo

Groentemarkt in Otavalo

Nog een keer de veemarkt

Een biggetje heb je al voor 25 dollar, een cavia kost 5 dollar

En nog een keer de veemarkt 

Ik had een heerlijke zondagse wandeling rond Laguna Cuicocha..

samen met Wayne, mijn reisbuddy uit Chile en Peter    

Eerder schreef ik al over het bosproject van Peter in Morochos waarbij hij samen met de lokale gemeenschap opnieuw een bos gaat planten om erosie tegen te gaan, de watervoorziening veilig te stellen en als bron van inkomsten (verkoop van jonge boompjes). Mijn laatste dag in Otavalo ging ik mee als fotograaf van ´la minga´. Een minga is een dag waarbij de gemeenschap een dag samen de handen uit de mouwen steekt voor een gemeenschappelijk project: in dit geval de aanleg van de boomkwekerij.

La minga en Morochos

Lief!

Eén van de vrouwen die gaat werken voor het project.

Nog maar 11900 te gaan..

Ik was ook twee dagen in Quito en dat zonder beroofd te worden...

en waar ik veel  nieuwe vrienden heb gemaakt.

Oh ja, had ik al verteld dat ik sinds twee maanden een neuspiercing heb? Sorry Mem..
 En nee, het is geen backpackersidentiteitscrisis.. ik heb er maar liefst een jaar over nagedacht.