Ik heb een agenda en die staat al best wel vol. En ik mail data naar vrienden om met ze af te spreken. Ik schrijf sollicitatiebrieven en zoek overal naar vacatures. Ik voer gesprekken met makelaars en hypotheekadviseurs over het verkopen van mijn woning en moet snel belastingaangiftes invullen. Na een maand zit ik er alweer helemaal in en die reis lijkt alweer heel ver weg. Soms vliegt dat me allemaal even aan. Toen ik deze week voor het IDFA festival naar Schiphol moest om passagiers op te halen, was het verleidelijk toch even te kijken of er nog een vlucht gepland stond richting Ecuador.
Maar ik geniet ook heel erg van Nederland. Knus op de bank (hoewel ik die op het moment niet heb) nu het zo vroeg donker wordt, pepernoten eten, stamppot maken, in de mist op het pontje naar Amsterdam Noord, samen met mijn moeder naar The voice of Holland kijken, het geluid van een dynamo, heel veel feestjes vieren in één weekend met Placebo, een glas verse karnemelk, lekker door de bladeren lopen stampen, naar het filmfestival met vriendinnen, een spelletje rummikub met een glaasje wijn erbij.
Ik ben af en toe in gevecht met mezelf hoe ik al mijn nieuwe idealen moet inpassen in mijn leven hier. Van yoga en meditatie is nog weinig gekomen sinds ik terug ben en ik spendeer naar mijn zin iets teveel tijd op internet. Wel toverde ik gisteren een heerlijke vegetarische biologische linzensoep uit mijn mouw en ben ik gelukkig nog niet aangestoken door het koopvirus. Heel fijn hoe je je kledingkast kunt herontdekken. Ik ben sinds mijn reis gevoeliger geworden. Dat vind ik een goede eigenschap, maar het is soms ook lastig. Spanning en stress komen harder binnen, maar door mijn reis weet ik ook beter welke omstandigheden ik nodig heb om me weer goed te voelen. En zo probeer ik dus langzamerhand mijn draai weer te vinden en mezelf te hervinden.
Morgen staat al een eerste sollicitatiegesprek gepland. Dit weekend ga ik heerlijk uitwaaien op Schiermonnikoog. Ik relativeer moeilijke kwesties zoals je huis met verlies verkopen makkelijker en ben minder bang ben om mijn doelen na te jagen. Ik heb het toch een heel jaar in mijn eentje gered, waarom hier dan niet?
Ja hoor, het gaat best goed!
12.11.11
1.11.11
De statistieken
Jeetje, wat lazen er toch veel mensen mijn weblog. Ik hoef niemand meer iets te vertellen! De gesprekken gaan dus al snel meer over Nederland en hoe ik het hier allemaal ga aanpakken. Maar ik hou graag nog even mijn reisherinneringen vast, dus ik schrijf gewoon lekker door. Zoals bijvoorbeeld wat leuke statistiekjes:
15 landen
450 busuren = bijna 19 dagen
97 slaapplekken
5.600 pageviews
2 vakantieliefdes
7956 foto´s
1 onvergetelijke ervaring
 |
| Creatief met paint: de route |
25.10.11
Thuiskomen
Thuiskomen is best wel heel erg leuk. Vooral als er allemaal mensen je op staan te wachten op Schiphol. Zelfs om half 8 ´s ochtends en zelfs als dan ook nog je vliegtuig bijna een uur te vroeg landt. En als er dan ook nog een heuse surpriseparty voor je georganiseerd wordt kan het natuurlijk helemaal niet meer stuk. Dus die twijfel die ik eerder uitsprak ¨Zitten al die mensen nou wel zo op mij te wachten?¨ kan toch wel met een volmondig ja! beantwoord worden. En dat is dus toch best wel heel erg leuk.
Maar thuiskomen is ook best wel heel erg raar. Toen we na mijn aankomst met wat vrienden en familie bij mijn moeder in de huiskamer zaten, leek het alsof we daar nog maar een week eerder zaten om afscheid te nemen. En de Hollandse polders voelen vertrouwd, brood is nog steeds brood en Hollandse kaas smaakt lekker, maar niet alsof ik het een jaar niet gegeten heb. Heel normaal allemaal dus. Maar ik merk ook dat ik het Nederlandse tempo hoog vind, ik overladen word met afspraken wat ik volstrekt niet meer gewend ben, versteld sta hoeveel tv programma´s je over een crisis kunt maken en ik hoor iedereen verzuchten dat ze het allemaal zo druk hebben. En dat in combinatie met dat het allemaal zo normaal is, maakt het toch best wel heel erg raar.
Ik ben dus heel blij dat ik er weer ben, maar heb nog even wat tijd nodig om ook figuurlijk te landen. Wordt vervolgd!
 |
| Het ontvangstcomité |
 |
| Hier is het toch ook best mooi |
Ik ben dus heel blij dat ik er weer ben, maar heb nog even wat tijd nodig om ook figuurlijk te landen. Wordt vervolgd!
17.10.11
Ik ben naar Mexico gekomen..
¨Que compraaaaaaaaa? Lavadoraaaaaas, refrigeradoreeeeeeees, estufaaaaaas y algo bla die bla die bla.¨ Iedere dag komt hier een autootje langs met een vrouwtje wat op zeurtoon door de luidspreker vertelt dat ze graag je wasmachine, gasfornuis of koelkast komt kopen en eigenlijk verder alles wel wat van pas kan komen. Oooh, wat ga ik dat soort typische dingetjes toch missen! Het doet me denken aan het geluid van de gastank auto. In Valparaíso in Chile begeleid door een drumsalvo en in Otavalo in Ecuador met een soort xylofoonachtig gepingel. Voor beide plekken een karakteristiek geluid geworden.
Ik geniet wel erg van deze typische Mexicaanse dingetjes. Zeker na het veramerikaanste en megatoeristische Yucatán. Ik geloof dat dit de eerste echt massatoerisme a la costa del sol plek is waar ik tijdens mijn reis ben geweest. En ik werd er soms een beetje verdrietig van. Want het is goed te zien dat het hier ooit heel mooi is geweest en dat het er stikt(e) van allerlei flora en fauna. Waar nu geen ruimte meer voor is. En dat ben ik helaas teveel tegen gekomen tijdens deze reis. Overal zie je het regenwoud weggekapt worden voor landbouw, stedenvorming, wegen, nou ja.. gewoon voor de mens eigenlijk. Stranden liggen vol met vuilnis wat vanuit de zee aanspoelt. Waar eindigt dit? In de bus in Mexico zag ik een zojuist platgebrand stuk bos en ik dacht, waarom doen ze dat toch? Ze snappen toch wel dat we die laatste stukjes bos moeten behouden. Maar denk ik daar ook over na als ik een fles shampoo met palmolie koop of sojamelk drink of een lekker stuk Braziliaans vlees eet? Dus wie ben ik om dat boertje in Mexico te veroordelen? Ik word er dus wel een beetje verdrietig van, maar het stimuleert me ook om mijn leven anders in te richten en bewuste keuzes te maken die hopelijk minder schade aanrichten. En het is één van de redenen waarom ik misschien toch nog wel terug wil naar Latijns Amerika. Ik pretendeer niet dat ik het allemaal beter weet dan de mensen hier, maar ik zet wel graag mijn ervaring en kwaliteiten in om ze te helpen een andere, meer duurzame weg in te slaan. Want ik heb nog steeds wel hoop dat het anders kan en ik merkte in Pucará dat je veel kunt bereiken in korte tijd en mensen gemotiveerd zijn om aan te pakken. In tegenstelling tot Nederland, waar alles vaak een eeuwigheid lijkt te duren. Maar goed misschien had ik gewoon geluk met deze plek en gaat het niet overal zo makkelijk.
Ik dwaal af, maar het is wel iets wat me erg bezig houdt en ik had nog geen tijd of ruimte voor gevonden om er over te schrijven. Terug naar het reisverslag. Yucatán was dus vreselijk toeristisch, maar Chris en ik hadden toch wel een fijne plek gevonden in Tulum. En daar hebben we heerlijk geluierd en genoten van het hagelwitte strand en de azuurblauwe zee, wat zo uit de reiscatalogus leek te komen. En omdat het ook hier laagseizoen was hadden we het strand vaak bijna voor onszelf. En we zaten in een hotel wat op zonne- en windenergie draaide, herbebossingsprojecten deed en een schildpaddenbeschermingsproject had, dus het kan gelukkig ook anders. Behalve luieren bezochten we maar weer eens wat Maya ruines die Chris heel treffend typeerde als een golfbaan, kortom.. we waren er niet echt van gecharmeerd. Een auto huren (ja, ik weet het, niet heel eco verantwoord) bleek in tegenstelling tot alles heel goedkoop te zijn en zo gingen we op zoek naar het echte Mexico, wat we best een beetje vonden. En toen was het voor Chris weer tijd om naar huis te gaan en ging ik door naar Isla Mujeres wat niet helemaal aan mijn verwachtingen voldeed qua pitoreskheid, maar het duiken was mooi en het water opnieuw blauw. Maar in het hostel werd mijn sarong gestolen en ontdekte dat ik nu echt genoeg heb van het slapen in een dorm en boekte ik na de eerste nacht dus maar mijn eigen kamer.
De volgorde loopt een beetje door elkaar, maar er mist nog een stukje in dit verhaal en dat zijn San Cristóbal de las Casas en Palenque waar Chris en ik vanuit Guatemala aankwamen. En ja, ik kan er eigenlijk vooral over zeggen dat San Cristóbal een heel leuk stadje is in het zuiden van Mexico wat ik iedereen kan aanraden en in Palenque staan prachtige Maya ruines. Ook best een aanrader. En een interessante regio vanwege de socialistische beweging die er actief is: de Zapatistas. Voor meer informatie zie wikipedia :)
En wat heb ik op mijn laatste dag in Latijns Amerika gedaan? Kozijnen schilderen! Maar nu ga ik er nog even op uit om te genieten van de laatste uren in het Mexicaanse zonnetje. Tot overmorgen!
 |
| Optocht in San Cristobal |
Mexico is vrij Westers, maar heeft toch wel een aantal zeer karakteristieke elementen. En neef Jasper bij wie ik momenteel logeer heeft dit allemaal vol overgave het afgelopen jaar ontdekt. En dus heb ik mijn eigen privé gids aangevuld door zijn Mexicaanse vriendin Wendy voor de achtergrond informatie. Mexico stad voelt helemaal niet als de grote smogstad die ik me had voorgesteld. Jasper en Wendy wonen in een licht appartement in een straat vol met bomen en gezellige straatjes waar je lekker rond kan wandelen. Gisteren aten we in een Cantina, een geweldig concept. Je betaalt alleen voor je drankjes -iets meer dan normaal - maar dan mag je wel zoveel eten als je wilt. Oorspronkelijk bedoelt voor arme arbeiders en nog go area voor vrouwen, maar nu ook heel geschikt voor backpackers die niet zoveel geld meer over hebben. De avond werd opgeleukt door drie muzikanten die ingehuurd waren door een boracho (dronkelap) en dus een goede buit te pakken hadden. Je kan hier dus muzikanten inhuren om liedjes voor je te spelen, een serenade te brengen aan je liefje of je excuses te maken aan je schoonmoeder. Nog zo´n briljant concept.
 |
Ik geniet wel erg van deze typische Mexicaanse dingetjes. Zeker na het veramerikaanste en megatoeristische Yucatán. Ik geloof dat dit de eerste echt massatoerisme a la costa del sol plek is waar ik tijdens mijn reis ben geweest. En ik werd er soms een beetje verdrietig van. Want het is goed te zien dat het hier ooit heel mooi is geweest en dat het er stikt(e) van allerlei flora en fauna. Waar nu geen ruimte meer voor is. En dat ben ik helaas teveel tegen gekomen tijdens deze reis. Overal zie je het regenwoud weggekapt worden voor landbouw, stedenvorming, wegen, nou ja.. gewoon voor de mens eigenlijk. Stranden liggen vol met vuilnis wat vanuit de zee aanspoelt. Waar eindigt dit? In de bus in Mexico zag ik een zojuist platgebrand stuk bos en ik dacht, waarom doen ze dat toch? Ze snappen toch wel dat we die laatste stukjes bos moeten behouden. Maar denk ik daar ook over na als ik een fles shampoo met palmolie koop of sojamelk drink of een lekker stuk Braziliaans vlees eet? Dus wie ben ik om dat boertje in Mexico te veroordelen? Ik word er dus wel een beetje verdrietig van, maar het stimuleert me ook om mijn leven anders in te richten en bewuste keuzes te maken die hopelijk minder schade aanrichten. En het is één van de redenen waarom ik misschien toch nog wel terug wil naar Latijns Amerika. Ik pretendeer niet dat ik het allemaal beter weet dan de mensen hier, maar ik zet wel graag mijn ervaring en kwaliteiten in om ze te helpen een andere, meer duurzame weg in te slaan. Want ik heb nog steeds wel hoop dat het anders kan en ik merkte in Pucará dat je veel kunt bereiken in korte tijd en mensen gemotiveerd zijn om aan te pakken. In tegenstelling tot Nederland, waar alles vaak een eeuwigheid lijkt te duren. Maar goed misschien had ik gewoon geluk met deze plek en gaat het niet overal zo makkelijk.
 |
| Tulum |
 |
| Mooi blauw water toch? |
Ik dwaal af, maar het is wel iets wat me erg bezig houdt en ik had nog geen tijd of ruimte voor gevonden om er over te schrijven. Terug naar het reisverslag. Yucatán was dus vreselijk toeristisch, maar Chris en ik hadden toch wel een fijne plek gevonden in Tulum. En daar hebben we heerlijk geluierd en genoten van het hagelwitte strand en de azuurblauwe zee, wat zo uit de reiscatalogus leek te komen. En omdat het ook hier laagseizoen was hadden we het strand vaak bijna voor onszelf. En we zaten in een hotel wat op zonne- en windenergie draaide, herbebossingsprojecten deed en een schildpaddenbeschermingsproject had, dus het kan gelukkig ook anders. Behalve luieren bezochten we maar weer eens wat Maya ruines die Chris heel treffend typeerde als een golfbaan, kortom.. we waren er niet echt van gecharmeerd. Een auto huren (ja, ik weet het, niet heel eco verantwoord) bleek in tegenstelling tot alles heel goedkoop te zijn en zo gingen we op zoek naar het echte Mexico, wat we best een beetje vonden. En toen was het voor Chris weer tijd om naar huis te gaan en ging ik door naar Isla Mujeres wat niet helemaal aan mijn verwachtingen voldeed qua pitoreskheid, maar het duiken was mooi en het water opnieuw blauw. Maar in het hostel werd mijn sarong gestolen en ontdekte dat ik nu echt genoeg heb van het slapen in een dorm en boekte ik na de eerste nacht dus maar mijn eigen kamer.
 |
| Lekkerrr hoor zo´n Solletje |
 |
| Helemaal uit mijn bol van de Sol |
 |
| Ruïnes Tulum |
 |
| Tulum |
 |
| Zapatista gemeenschap @ Isla Mujeres |
 |
| Iguana @ Isla Mujeres |
De volgorde loopt een beetje door elkaar, maar er mist nog een stukje in dit verhaal en dat zijn San Cristóbal de las Casas en Palenque waar Chris en ik vanuit Guatemala aankwamen. En ja, ik kan er eigenlijk vooral over zeggen dat San Cristóbal een heel leuk stadje is in het zuiden van Mexico wat ik iedereen kan aanraden en in Palenque staan prachtige Maya ruines. Ook best een aanrader. En een interessante regio vanwege de socialistische beweging die er actief is: de Zapatistas. Voor meer informatie zie wikipedia :)
 |
| Palenque |
 |
| Palenque |
 |
| Palenque |
 |
| Palenque |
 |
| Stadje tijdens ons dagje Mexico verkennen met de huurauto |
 |
| Aan de cocktails in San Cristóbal |
 |
| San Cristóbal |
 |
| Eindelijk na 11 mnd een kolibrie op de foto |
 |
| San Cristobal |
 |
| San Cristóbal |
 |
| Markt @ San Cristóbal |
 |
| Muurschildering Zapatistas |
 |
| Muurschildering Zapatistas |
 |
| San Cristóbal de las Casas |
 |
| Ook Occupy in Mexico Stad |
 |
| Bijna thuis met Nina @ Mexico Stad |
En wat heb ik op mijn laatste dag in Latijns Amerika gedaan? Kozijnen schilderen! Maar nu ga ik er nog even op uit om te genieten van de laatste uren in het Mexicaanse zonnetje. Tot overmorgen!
16.10.11
Naar huis
Nog twee dagen en twee nachtjes dacht ik toen ik vanmorgen wakker werd. En zo gaat het de afgelopen week eigenlijk iedere dag. ´Nu nog vier dagen.. nu nog maar drie dagen´. Ik ben echt aan het aftellen en klaar om naar huis te gaan. Ik heb alles gezien, alles gedaan, alles gehoord, alles meegemaakt, iedereen ontmoet en nu is het mooi geweest. Maar tegelijkertijd is het ook best spannend. ¨Val ik niet in een gat als ik thuis kom? Heb ik er zo naar uit gekeken en valt het dan misschien tegen? Zitten mensen wel zo op mij te wachten?´ En er moeten keuzes gemaakt worden. Wil ik mijn huis echt verkopen en naar Friesland verhuizen? Ga ik de uitdaging aan en als freelancer aan de slag? Of misschien toch terug naar Latijns Amerika om ontwikkelingswerk te gaan doen?
Maar los van al deze overpeinzingen is voor mij het allerbelangrijkste dat ik de inspiratie en idealen vast hou die ik tijdens deze reis heb opgedaan. En dat klinkt misschien cliché alsof ik alleen nog maar in mijn hangmat Eckhart Tolle ga liggen lezen, maar het is misschien wel het meest waardevolle wat deze reis me gebracht heeft. En wat ik dus niet wil kwijt raken. Een jaar afstand nemen van je dagelijkse leven, je familie en vrienden geeft ruimte. Ruimte om te voelen wat je belangrijk vindt en waar je gelukkig van wordt. En eigenlijk hoef ik mijn leven helemaal niet zo radicaal om te gooien, want mijn leven was al heel fijn en leuk. Daarom wil ik ook zo graag terug naar Nederland.
En terwijl ik dit schrijf, kom ik voor de tweede keer in twee dagen de onderstaande tekst tegen. Dat kan vast geen toeval zijn. Zeker omdat het eigenlijk wel aardig het gevoel verwoordt wat ik graag wil vasthouden. En ik geef het graag mee aan iedereen die het afgelopen jaar een beetje met me meegereisd heeft via mijn blog. Zo komen we die crisis samen wel door toch?
Maar los van al deze overpeinzingen is voor mij het allerbelangrijkste dat ik de inspiratie en idealen vast hou die ik tijdens deze reis heb opgedaan. En dat klinkt misschien cliché alsof ik alleen nog maar in mijn hangmat Eckhart Tolle ga liggen lezen, maar het is misschien wel het meest waardevolle wat deze reis me gebracht heeft. En wat ik dus niet wil kwijt raken. Een jaar afstand nemen van je dagelijkse leven, je familie en vrienden geeft ruimte. Ruimte om te voelen wat je belangrijk vindt en waar je gelukkig van wordt. En eigenlijk hoef ik mijn leven helemaal niet zo radicaal om te gooien, want mijn leven was al heel fijn en leuk. Daarom wil ik ook zo graag terug naar Nederland.
En terwijl ik dit schrijf, kom ik voor de tweede keer in twee dagen de onderstaande tekst tegen. Dat kan vast geen toeval zijn. Zeker omdat het eigenlijk wel aardig het gevoel verwoordt wat ik graag wil vasthouden. En ik geef het graag mee aan iedereen die het afgelopen jaar een beetje met me meegereisd heeft via mijn blog. Zo komen we die crisis samen wel door toch?
5.10.11
Op vakantie in beeld
 |
| Mijn eigen mini piramide in meditatie centrum Las Pyramides |
 |
| El Remate |
 |
| Tikal |
 |
| Toekan in Tikal |
 |
| Nog meer fauna in Tikal |
 |
| Een heuse slingeraap die zijn naam eer aan doet |
 |
| Slingeraap en blaadjes |
 |
| Tikal |
 |
| Slingeraap in slinger actie |
 |
| Tikal |
 |
| Nog een toekanachtige vogel |
 |
| Tikal |
 |
| El Remate |
 |
| Zwaluwen @ El Remate |
 |
| Antigua |
 |
| Antigua |
 |
| Chris @ één van de vele ruines in Antigua |
 |
| Antigua en haar toeristenbranche |
 |
| Chicken bus view |
 |
| Lago Atitlán |
 |
| Onze kamer met uitzicht op het meer |
 |
| Echt op vakantie @ Lago Atitlán |
 |
| Echt vakantie pt 2 @ Lago Atitlán |
 |
| Kleurrijke kledij |
 |
| Markt in Antigua |
 |
| Marktvrouwtje in Xela |
 |
| Markt in Xela |
 |
| De befaamde grote Guatemaltese appel (plus vulkaan op de achtergrond) |
 |
| Vulkaan Santiaguito |
 |
| Xela |
 |
| Verkiezingstijd |
 |
| De beroemde chickenbus |
Abonneren op:
Posts (Atom)