¨Que compraaaaaaaaa? Lavadoraaaaaas, refrigeradoreeeeeeees, estufaaaaaas y algo bla die bla die bla.¨ Iedere dag komt hier een autootje langs met een vrouwtje wat op zeurtoon door de luidspreker vertelt dat ze graag je wasmachine, gasfornuis of koelkast komt kopen en eigenlijk verder alles wel wat van pas kan komen. Oooh, wat ga ik dat soort typische dingetjes toch missen! Het doet me denken aan het geluid van de gastank auto. In Valparaíso in Chile begeleid door een drumsalvo en in Otavalo in Ecuador met een soort xylofoonachtig gepingel. Voor beide plekken een karakteristiek geluid geworden.
 |
| Optocht in San Cristobal |
Mexico is vrij Westers, maar heeft toch wel een aantal zeer karakteristieke elementen. En neef Jasper bij wie ik momenteel logeer heeft dit allemaal vol overgave het afgelopen jaar ontdekt. En dus heb ik mijn eigen privé gids aangevuld door zijn Mexicaanse vriendin Wendy voor de achtergrond informatie. Mexico stad voelt helemaal niet als de grote smogstad die ik me had voorgesteld. Jasper en Wendy wonen in een licht appartement in een straat vol met bomen en gezellige straatjes waar je lekker rond kan wandelen. Gisteren aten we in een Cantina, een geweldig concept. Je betaalt alleen voor je drankjes -iets meer dan normaal - maar dan mag je wel zoveel eten als je wilt. Oorspronkelijk bedoelt voor arme arbeiders en nog go area voor vrouwen, maar nu ook heel geschikt voor backpackers die niet zoveel geld meer over hebben. De avond werd opgeleukt door drie muzikanten die ingehuurd waren door een boracho (dronkelap) en dus een goede buit te pakken hadden. Je kan hier dus muzikanten inhuren om liedjes voor je te spelen, een serenade te brengen aan je liefje of je excuses te maken aan je schoonmoeder. Nog zo´n briljant concept.
 |
|
Ik geniet wel erg van deze typische Mexicaanse dingetjes. Zeker na het veramerikaanste en megatoeristische Yucatán. Ik geloof dat dit de eerste echt massatoerisme a la costa del sol plek is waar ik tijdens mijn reis ben geweest. En ik werd er soms een beetje verdrietig van. Want het is goed te zien dat het hier ooit heel mooi is geweest en dat het er stikt(e) van allerlei flora en fauna. Waar nu geen ruimte meer voor is. En dat ben ik helaas teveel tegen gekomen tijdens deze reis. Overal zie je het regenwoud weggekapt worden voor landbouw, stedenvorming, wegen, nou ja.. gewoon voor de mens eigenlijk. Stranden liggen vol met vuilnis wat vanuit de zee aanspoelt. Waar eindigt dit? In de bus in Mexico zag ik een zojuist platgebrand stuk bos en ik dacht, waarom doen ze dat toch? Ze snappen toch wel dat we die laatste stukjes bos moeten behouden. Maar denk ik daar ook over na als ik een fles shampoo met palmolie koop of sojamelk drink of een lekker stuk Braziliaans vlees eet? Dus wie ben ik om dat boertje in Mexico te veroordelen? Ik word er dus wel een beetje verdrietig van, maar het stimuleert me ook om mijn leven anders in te richten en bewuste keuzes te maken die hopelijk minder schade aanrichten. En het is één van de redenen waarom ik misschien toch nog wel terug wil naar Latijns Amerika. Ik pretendeer niet dat ik het allemaal beter weet dan de mensen hier, maar ik zet wel graag mijn ervaring en kwaliteiten in om ze te helpen een andere, meer duurzame weg in te slaan. Want ik heb nog steeds wel hoop dat het anders kan en ik merkte in Pucará dat je veel kunt bereiken in korte tijd en mensen gemotiveerd zijn om aan te pakken. In tegenstelling tot Nederland, waar alles vaak een eeuwigheid lijkt te duren. Maar goed misschien had ik gewoon geluk met deze plek en gaat het niet overal zo makkelijk.
 |
| Tulum |
 |
| Mooi blauw water toch? |
Ik dwaal af, maar het is wel iets wat me erg bezig houdt en ik had nog geen tijd of ruimte voor gevonden om er over te schrijven. Terug naar het reisverslag. Yucatán was dus vreselijk toeristisch, maar Chris en ik hadden toch wel een fijne plek gevonden in Tulum. En daar hebben we heerlijk geluierd en genoten van het hagelwitte strand en de azuurblauwe zee, wat zo uit de reiscatalogus leek te komen. En omdat het ook hier laagseizoen was hadden we het strand vaak bijna voor onszelf. En we zaten in een hotel wat op zonne- en windenergie draaide, herbebossingsprojecten deed en een schildpaddenbeschermingsproject had, dus het kan gelukkig ook anders. Behalve luieren bezochten we maar weer eens wat Maya ruines die Chris heel treffend typeerde als een golfbaan, kortom.. we waren er niet echt van gecharmeerd. Een auto huren (ja, ik weet het, niet heel eco verantwoord) bleek in tegenstelling tot alles heel goedkoop te zijn en zo gingen we op zoek naar het echte Mexico, wat we best een beetje vonden. En toen was het voor Chris weer tijd om naar huis te gaan en ging ik door naar Isla Mujeres wat niet helemaal aan mijn verwachtingen voldeed qua pitoreskheid, maar het duiken was mooi en het water opnieuw blauw. Maar in het hostel werd mijn sarong gestolen en ontdekte dat ik nu echt genoeg heb van het slapen in een dorm en boekte ik na de eerste nacht dus maar mijn eigen kamer.
 |
| Lekkerrr hoor zo´n Solletje |
 |
| Helemaal uit mijn bol van de Sol |
 |
| Ruïnes Tulum |
 |
| Tulum |
 |
| Zapatista gemeenschap @ Isla Mujeres |
 |
| Iguana @ Isla Mujeres |
De volgorde loopt een beetje door elkaar, maar er mist nog een stukje in dit verhaal en dat zijn San Cristóbal de las Casas en Palenque waar Chris en ik vanuit Guatemala aankwamen. En ja, ik kan er eigenlijk vooral over zeggen dat San Cristóbal een heel leuk stadje is in het zuiden van Mexico wat ik iedereen kan aanraden en in Palenque staan prachtige Maya ruines. Ook best een aanrader. En een interessante regio vanwege de socialistische beweging die er actief is: de Zapatistas. Voor meer informatie zie wikipedia :)
 |
| Palenque |
 |
| Palenque |
 |
| Palenque |
 |
| Palenque |
 |
| Stadje tijdens ons dagje Mexico verkennen met de huurauto |
 |
| Aan de cocktails in San Cristóbal |
 |
| San Cristóbal |
 |
| Eindelijk na 11 mnd een kolibrie op de foto |
 |
| San Cristobal |
 |
| San Cristóbal |
 |
| Markt @ San Cristóbal |
 |
| Muurschildering Zapatistas |
 |
| Muurschildering Zapatistas |
 |
| San Cristóbal de las Casas |
 |
| Ook Occupy in Mexico Stad |
 |
| Bijna thuis met Nina @ Mexico Stad |
En wat heb ik op mijn laatste dag in Latijns Amerika gedaan? Kozijnen schilderen! Maar nu ga ik er nog even op uit om te genieten van de laatste uren in het Mexicaanse zonnetje. Tot overmorgen!
